Veröffentlicht in Plattdeutsch

Novembertied …

snow-ball-1492036_640

Novembertied …

De elmte Moand is dat in d’ Joahr,
de vöörletzde siet ole Tieden –
man sücht in disse Nääveldoagen
nachtens de griese Kerl woll rieden.

As Schimmelrieder hett hüm wall
ool Stormens Theo all beschrääven,
un Minsch begript nich wat dat schall –
wat dat bedütt, föör Minschens Lääven.

De Minsch as lütji Eerdenkruper
benöömt sien Waark un sükk as „Super“ –
doch „Super“ man, dat is he wohl
bi Schlukk un Beer un Alkohol.

Wat aal dat anner hier angeiht –
Natur un goode Welt bewoahr’n
de Mohr doch in de Mengsel schleit,
wiel – Minsch hett dor doch laang verlor’n.

© ee

.

Das besondere Buchgeschenk zu Weihnachten für Freunde die schon alles haben:

Donnerbalken

Das Donnerbalken-Buch

Eden, Ewald
Ringbuch
72 Seiten
ISBN 978-3-7412-5318-8
€ 8,99
das-donnerbalken-buch-ewald-eden-9783741253188
Advertisements
Veröffentlicht in Plattdeutsch

Martinsessen…

assembly-1044217_640

 

 

Martinsessen..

 

Ik säch eersmoal Moin mitnanner –

hier in Jakobus Eden sien beste Stuuv. Mi hööcht dat n’türlich – ik as Ossfrees in d’ Jewerland – un ok noch in d’ Schlöttkaffee. Up de Inloadung stunn liekers: „Restaurang un Kaffee am Schloß“.

In mien binnerwendich Adressbook kunn ik dat nich finn’n – oaber noa dree Stünn’ns dör d’ Staddje krüdeln hebb ik denn endlich een Minschke dör de Stroaten lopen sehn – un de kunn mi doch verrafftich särgen, dat dat dat ole Schlöttkaffee is. Eerlich – so’n bietji har ik bi mi dat Denken, de Jeweroaners sünd aal in Winachsurlaub – un hebbt de Hüüs allennich trüchloaten.

Anstüürt hebb ik Jewer van de Süüderkant – tüschen twee Eierkreiseln muß ik eersmoal stillholln – un noa buten kieken – mien Froo har näämich Bedenken – see meen doch wüggelk, ik har mi verfoahrn – un dat wi in Upjewer up Fliechveld to rieten ween – vanwäägn de Landeboahnluchten an beid Kanten – oaber ik kunn hör beruhign – see schull blods moal an Paris denken – an de Schangs Eelisees ov so äänlich – so’n Bullewar harn wi tofoat.

Dat is woll so een Oart Geschichtsbedenken, wiel Jewer joa ok moal van de Franzosen regeert wordn is.

Överhaupts – de Eierkreiseln – de Jeweroaners doot wenichstens wat för hör Kinner – wat köänt de an Ostern dor moi Eiertrüllern.

Säkerheit – Säkerheit, de word hier in d’ Staddje ok woll heel grood schrääven – dat is mi düdelk upfalln. Bi mien Söken dör de Stroaten stunn ik tomoal an d’ Diek. Jomann – hebb ik dorcht – wat schall dat denn – oaber denn schoot mi in – an de Diekskant in d’ Wangerland köänt see sükk joa nich so recht eenich wordn, wor de Klei för dat Diek hoogermoaken herkoamn schall – un dat Jewer nich van dat näächste Hochwoater överrascht word, boot see hör eegen Dieken.

Wenn ik verkeert denk, dröfft ji mi dat ruhich särgen.

Een Brüech över d’ Deep kricht Jewer nu ok joa bold – eine Brücke ins Niemandsland – hebb ik dorcht – dat is wiers oaber nich so – wenn de näämich kloar is, denn brukt de een ov anner ut Jewer nich mehr noa Oostpreußen to joagen – up de anner Kant van d’ Hooksdeep is denn Bott genooch – man moot denn blods noch een poar groode Deerten dor utsetten.

Jewers Huuseegendöömer köänt nu joa ok blied wäädn, wenner de lüütji Kooplüü hör Hannelee togääven – dat fördert de Künsten – hebb ik spitzkräägn – Jewer is nu säker bold dat Staddje mit de langste Galerie in Düütschland. Dat moot man sükk wüggelk ankiiken – dat is rein wat seltens.

Een besünners hoogen Weert hett dat Bild, wat man sücht, wenn man bi de Wüppgalgen steit – un över de Graft in d’ Johann Oahlers Huus rinkikt – „zeitgenössische Kunst“ is dat – hett mi een sächt. Dor hukelt alltieds een Keerl vöör so’n Hülpsbrägen – man sücht blossich sien breedet Krüüz.

Un denn noch wat, wat mi richtich Freud in d’ Haart sett hett – de Planteree an de neeä Bullewar drocht wiers furss dorto bi, Minschen in Aarbeid to kriegn – so’n heeln Riech Hann’n, de sükk wäär röögn köänt, üm dat aal rein to holln – dat is doch ok wat mois.

In mien Terminkalenner hebb ik mi dat näächste Wääkenenn’n rod ankrüüzt – denn koam ik wäär noa Jewer – un weeten ji woarüm? In jedet Geschäft hett man mi een Tuut  in d’ Füüsten drükkt – vöör de Cents doarin hebb ik Kliister köfft – un mit de Tuuten us Gastenkoamer tapezeert – Visit kriicht wi nu wiers nich mehr. Behangsel för een Müür fäält mi blods noch – kiek – un doarüm koam ik näächsten Soaterdach wäär noa Jewer – denn – Jewer lokkt steit up de Tuten – blossich mit wat – dor bün ik noch nich so recht achterkoamn.© ee

Ewald Eden

 

saint-martin-1035703_640

 

 

Veröffentlicht in Plattdeutsch

Novemberküst …

pier-407252_1920

 

 

Novemberküst …

Griese Lücht un griesen Hääven –
griesed Woater, Stöörmbelääven,
dat schüümt un schakkert an de Kant –
ritt Stükken rut ut haarstich Land.

Kikkt as een füünschen Woaterkeunich –
mit Wellens Kroon as Oogen gleunich,
blääkt as een Koppel dörgoahnd Ossen –
deit schnuuven ut sien Woatermuul –

is stark as hunnerddusend Vossen,
wenn he kummt ut sien Woaterkuul
un rekkt sükk hoch to Bargenhöächte –
spüttert rein de Wulken natt –

koam blods nich noa in siene Nöächte
un goa hum bäter man ut’d Padd.

© ee

Veröffentlicht in Plattdeutsch

Anner Tieden …

vitamins-26622_640

Anner Tieden …

 

Wenn ik doröver noadenk, wat de Minschen vandoach för een Upstand moaken üm dat „gesunne“ Lääven …

Koppschüdden ist dat minnste, wat mi ankummt. Wo is us dat eelich ovgoahn? Oahn Hormonpillkers un oahn Vitaminpräparoaten. Weeten ji dat noch, de ji dorbi wäst sünd? Ikk kann mi dat noch aal good besinn’n.

Wat geev dat moiers, as noa so een reschkoapen Sömmerrägen up de Wäch to sitten, un in de Woaterpooln to speelen.

Dat wee eers good, wenner de Schmeer us bit in d’ Hoar seet.

In Schnuut un Pans hevvt wi ok säker mennich Schlach Schiet kräägen. Doch wi harn sovöäl Kumpaneen Gesundheitsschandarms in d’ Liev, dat de hoast elker Kriech wunnen hevvt.

Wenn us een sächt har, dat lüütji Minsch hett een Allergie – de dröfft dor nich mitspeelen – wüggelk, wi harn eers froagen musst, wat dat is. Een grooten Deel van us Öllern har dor säker ok nich up antern kunnt. Vandoach weeten de Kinner foaker eder wat een Allergie is, bevöör see Moder ov Voader särgen köänt.

Un dat blossich, wiel see hör hevvt.

Bi dat Word „Abwehrkräfte“ denken de meesten Minschen toeers an d’ Militär – an Bomben un Raketen.

An de Hülpslüü in us Liev hoast nich mehr.

Wenn Deerten an us vöörbi gungen stunn doch nümms achter us, de glieks utgielen dee un us dor wächreet.

Wo foaken leegen Peerappels up d’ Stroat – un Hunn’n un Katten ween liekers stiäl üm us to.

Bi us keem woll vöör, dat wi Würms harn.

Man – wi kreegen een reschkoapen Wurmkur van us Huusdokter, un denn wee dat wär good.

Kinnerkrankheiten mußen wi utläven – denn ween wi dormit dör. Un us Gesundheitsschandarms harn wär toloop krägen.

Tägen Süken un gräsich Bedrüüs, an de man dod goahn kunn, wurn wi joa impft. De sünd anners woll nich in Grääp to kriegn.

Dor mot man vandoach Robert Koch un aal de anner schlau Minschen woll noch dankboar för wääsen.

De Ernährung – dat is joa ok so’n Kapitel för sükk.

Wat bi us up de Disch keem har nich de sterile Wäch achter sükk. Nä – dat wee dör sovöäl Hannen goahn, de kunn man nich telln. Alltovöäl keem joa liekers nich van d’ Koopmann an frischk Soaken. Dat meest hung an d‘ Böän – ov keem jüüst ut de Tuun.

Wo wee dat denn mit dat Wassen un Greu’n?

Wi mussen boaben düchtich wat rinkriegen – dat wi ok gereuden. Een Deel dorvan keem oaber joa ünnern wäär rut. Dat gung in dat Plumpsklo. Van dat Plumpsklo leep dat in d‘ Jauchbakk.

An irgendeen moien Haarstdach keem dat ut d‘ Jauchbakk in d‘ Tuun. Wur dor aal moi dörspitt un ünneraarbeid.

In d‘ Vöörjoahr keem’n de Planten doarin. De worn groot un kräftich un gesund – un wi harn wär genooch to äten.

Wat meen’n ji, wat dor Milljon’n Fäkalbakterien in de Runn’n lopen sünd.

Över de Hygiene kunn man joa Bökers schrieven.

Ikk will dat man gannich so breet moaken. Wenn wi mussen, gung’n wi achtern in d‘ Schüür – up dat Plumpsklo. Ton strull’n bruksen wi Jungs joa blossich us lütten Zappedeus ut de Bükspiep hoaln, un us irgendwons henstelln, wor de Wind nich jüüst van vöörn keem – van wägen de natten Been.

Wichters ween ok dor joa all so’n bäten benoadeelicht.

Un nu moal eerlich – aal ji Lüü!

Bi us in d‘ School – an d‘ Müür van dat „00“ – stunn woll up een Toafel:

„Nach dem Pinkeln, vor dem Essen – Händewaschen nicht vergessen!“

Oaber well – besünners van de „Knaben“ – hett sükk woll doaran holln?

Hannenwaschken – wenn wi nu nich leegen – geev dat doch meest blods eenmoal an d‘ Dach. Bevöör wi to Beäd mussen.

Un wenn wi Jungs dat henkreegen, denn wur ok dat noch „vergäten“

Dor is domoals niks över schräven wurden. Keen Bladdjikeerl hett dor „Test der Woche“ van moakt.

Is us domoals villicht een büld Uprägung dör de Nöäs goahn?

Ikk mach gannich „Rückschritt“ denken un schrieven – oaber een bäten Besinnung wür us aal heel good doon.© ee

Ewald Eden

.

door-784775_640

 

 

 

Veröffentlicht in Plattdeutsch

Gedankens …

pregnant-woman-1512954_640

 

.

 

Gedankens …

 

Joa de Gedankens – wenn ikk denn de Gedankens man so denk. Up mien Moders Siet is dat in de Famili joa ok nich aal so wääsen, as dat in de hilligen Bööker schrääven steit.
Bibel – dat word givt mi denn glieks wäär een Uphanger. Mien Moders Broer Fidi hett över veertich Joahr mit dit Book to doon hat.
He wee in sien Gemeente Kaarkendeener un Kuulengroaver. Sien Hauptsupgoav in disset Amt wee oaber woll dat Hillichdoon. Wiel oaber mien Unkel Fidi un sien Olsch in d’ Lääven de Düwel nörderstunnen as de Engels is dor de gröttste Schienhillichkeit bi rutkoamen, de Oostfreesland sied lange Tieden beläävt har.
Moder un ikk weesen moal wäär in Tee- un Genevergeschäften ünnerwäägens. Nu seeten wi Middachs bi mien Unkel un Tant in d’ Köäken. Moders Woarenbestand wee dör Tant Dinoa jüüst üm twee Tuten Tee lichtermoakt worden, n’türlich oahn dorför to betoahlen, wiel Mama bi disse Ovtrekkers nich nä särgen kunn, un wiel dat denn joa ok Famili wee. Up jederfall – dat kloppt an Döör van d’ Achterköäken. Mien Tant de seilt man so hen. Wenner see leep denn seech see jümmers ut as een grooten schwaarten Vöägel, de jüüst wat griepen wull. Wi hörn in d’Achterköäken wat tütern un grummeln. Dat düür een heelen Sett, bit see wäär rinkeem. Ünner d’ Aarms har see een moien schwaarten Jakk un de Büks dorto.
De Döör wee noch gannich in d’ Schlött fallen, dor läärch see ok all los. De Kleedopasch har see jüüst intuuscht – van een Keerl ut Westfoalen. Dat wee dat eenzige wat he noch to tuuschken har.
See hett hüm een Fäächselschüpp vull rötterk Tuffels dorför gääven.
See wee an schellen, dat de Bädellüü ut Stadt hör noch de Hoar van d’ Kopp fräten wüürn.
Wat see dor hoast schunken krägen har, wee een handmoakten schwaarten Antuch ut dat fienste ingelsch Dook. Moder seech dat, denn see har dat Schniedern joa läärt.
Klingelbüdel Fidi paas dat goode Stükk as anmääten. Joahrenlang hett he de Gemeente in d’ Kaark de noch wiest. Ikk hevv foaker dorcht, eelich har de leeve Gott hüm elker Sönndach mit dat groode Krüüz up de Kopp haun mußt. Villicht hett us Heergott dat extra nich doahn – wiel dat nu de Düwel mit hüm ovräken deit. Dor ünnern in de Grund.
De ole Boas – dor boaben in d’ Hääven – de kann näämich mennichmoal een heel füünschen Keerl wääsen.© ee

Ewald Eden

.

 

colonial-1327152_640

 

Veröffentlicht in Plattdeutsch

De Wind

the-four-winds-97063_640

.

De Wind.

De Wulken suusen an d’ Himmelsteld
de Störm fleut as Butschers
so dwarß dör de Welt
he deit sükk nich kehrn
an Regel un Recht
he näämt sükk dat so
as de Hergott dat sächt

deit Boomen woll brääken
schuvvt Woater tohoop
lett Füürstriepens trekken
bringt Möahlens in Loop
moal strikkt he heel sinnich
as wenn Engels us eit
krüselt woll innich

dör Rüschen un Reid
he deit ok woll singen
van hoch bit ganz deep
kann Gedankens us brengen
as wenn us well reep
versteckt sükk in Böömen
verkruppt sükk in Lokken
is selten an dröömen

un foaker an d’ koaken
fäächt he över de Grund
mit düchdich Gebruus
denn wääs man heel blied
wenn du büst in Huus.

© ee

.

woman-558378_640

Veröffentlicht in Plattdeutsch

De Afteeker . . .

shopping-863776_640

 

De Afteeker . . .

De Afteeker Pill’ndreier
föärt een gesunned Läven
steit up bi’n eersten Hoan’nkreier
un kikt glieks in de Häven

Is blengerich dat Weltenblau
hett he dries goode Luun
he röärt een Salf – wat is he schlau
moakt Minschen witt un bruun

Hang’n Wulken över d’ Woater fast
de Störm fleut üm de Ekk’n
dreit he flink ut Seidelbast
Hoostenpillkers de good schmekk’n

Un hett moal een ‘n roden Nöäs
de drüppelt un is wund
gript he flink in siene Glöäs
un reicht ‘n Saft – heel bunt

So is denn in Afteekers Teld
wat in för jedereen
dat is ‘n krüderigen Welt
mit Hülp för Kopp un Been.

© ee

pharmacy-218692_640

Veröffentlicht in Plattdeutsch

Mien Droomland …

sunset-183808_1280

 

 

Mien Droomland …

Ikk goa bi Nachten dör de Wischen
een rüscheln weiht saacht dör de Lücht
hier dat Woater dor de Kant un jüüst dortüschen
een Nachtuul över mi henflücht

de Moand haangt sülvernwitt an d’ Hääven
sien Lucht sprenkelt dat ruuge Meer
de Strand de läävt van flüchtich Lääven
in mi dor geit de Ruh tokeer

mien Haart schleit as een sieden Trummel
mien Blood dat singt as schloapend Wind
mien Seel luurt up dat Steernsgebrummel
mien Denken is unschüllich Kind

ikk seech de Stünnens vöör mi flüchten
de Trää van hör an Woaterskant
ikk spöör een binnerwendich süchten
noa di mien Haartens Helgoland.

© ee

 

Veröffentlicht in Plattdeutsch

Schwieg still …

 

 

Schwieg still …

Schwieg still mien Haart, schwieg still
mien Seel flücht över d’ Woater licht
see weet nich wat see söken will
see käent nich Förm un nich Gesicht

see spöört dat mi wat fäälen deit
see sücht dat Lokk in mien Besinnen
in dat sükk aal mien Süchten dreit
so witt as unbeschrääven Linnen

see kummt eers trüch wenn see wat funnen
wat liek in mien Belääven passt
wiel see denn ’wiß dat ikk hevv wunnen
wiel verlüstich geit mien Olldachslast.

© ee