Veröffentlicht in oostfreesches Platt

Nich blods…

11872110_864453233630739_1161217101880556388_o

.

 

Nich blods in de Hüdelbargen is de Welt so’n bäten verkeert . . .

Ossfreesland bölk heel luut över d’ Land – dat moie Staddje Auerk reep mi. Ikk har in mien Haartbloodkuntrei an so mennich Stään wat to beschikken. In de letzde Tied wee dat mit mien Visiteree rund üm de Peermarkt nich to wiet her – ikk moot dat ingestoahn. Mi sülvst spiekt dat am meesten – dat köänt ji mi glööven. Wenner ikk denn noa Roadio Ossfreesland krüdel, geit mien Padd meest över Wiesens un Egels – wiel – Mulkeree un Möälen in Sichtkoamt, denn word in mi binnen jümmers wat antikkert.
Wat dat is, dat much ikk nu jüüst nich luut särgen. Ditmoal wee ikk över Ogenbargen un Plaggenbörch infall’n. De eerste Hollstop wee an d’ Ossfreeslandhuus.
Ikk har joa to geern in Sandhörst noch ähm in d’ Schlött rinkääken – wenn ikk säch Schlött, weeten de meesten säker heel nich wat ikk dormit meenen do.
För mi wee in mien Kinnertied dat moie Huus in Sandhörst – an de Ovdrei noa Tannenhuusen – jümmers dat „Schlött“.
Mien Läävdach is mi dat nich vergünnt west, dor rintoluustern – ikk denk, ikk kriech dat noch kloar, bevöör de Dischler mi de letzt Spiekers günnt. Oaber dat blods so mit an de Kant.
„Ostfrieslandhaus“ – in bannich groode Bookstoavens steit dat an de Huusmüür – kiek un dor wull ikk rin.
Dörn hett dat Huus ok woll so Stükk ov wat – oaber de ween aal so fast to, as de Schlüüsen in de Sielen bi Hochwoater – un dorbi licht Auerk doch een heel Enndji van d’ Diekskant wäch. Na joa – villicht is dor een Süük in d’ Huus hevv ikk bi mi dorcht, dat dor nümms rindröfft.
Wiider gung mien Tuur noa een groden Bedriif. Glieks ünnern in d’ „Empfang“ schull ikk mien Gesiächt wiisen – har man mi up een Plakkzädel schrääven. Dit „ünnern“ dat leech denn twintich Trappen hoch. Dat keem mi een bietji sünnerboar vöör – dit hooge „ünnern“. Hest dat woll nich richtich mitkräägen – dorch ikk so bi mi.
Van dor ut leep mien Padd denn noa d’ Landschkuppshuus hen. Up een heel grooten Wiestoafel kreech ikk gewoahr: „Plattdüütsk Büro“ im Erdgeschoß. Ikk keem mi furss vöör as in Hannower. Dit Wordgemengsel hett in mien plattdüütsch Föölen eersmoal een Buul rinhaun – joa un funnen hevv ikk dat “Plattdüütsk Büro” – netso as de „Empfang“ in de Bedriif wor ik jüüst vöördem wee – twintich Stappen de Trapp hoch. Kiek – un in disse Momang hevv ikk mi wäär netso föölt as domoals in Wuppertoal – in de Hüdelbargen – as ikk een Stroatenboahn ton eersten moal mit de Röä noa boaben över de Stroaten foahren seech.©ee

.

11822466_864453770297352_7971294611387012800_n

Advertisements

Autor:

"In einem Augenblick gewährt die Liebe, was Mühen kaum in langer Zeit erreicht." Johann Wolfgang von Goethe

Mijn gedachten hierbij zijn:

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden / Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden / Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden / Ändern )

Google+ Foto

Du kommentierst mit Deinem Google+-Konto. Abmelden / Ändern )

Verbinde mit %s