Veröffentlicht in oostfreesches Platt, Plattdeutsch

De Bloom vun Freden

.

De Bloom vun Freden

En besünner Kerz

Sünnenbloom, drunken
vun warmen hellich Sünn,
leevt un lüücht mit ehr Blööt,
lockt Immen un Hummeln.
Elkeen Morgen grööt se.
Gode Daag mit uns‘ Bloom

… un de Sünn.

Swatt törmt sik de Wulk.
Düüsternis krüppt över’t Land.
Harvstwinnen susen.
Ducknackt de Blööt, to schütten
Saat un Samen för kamen Tiet.
Fröhjohr kümmt bald

… un de Sünn

Wull vunmorgen
besöken mien Sünnenbloom
un de Wöör
vun Lüchen un vun Schütten.
Doch wat is dat?
Swatt breidt sik ut, blot swatt
un överall dat Root vun Bloot.
Swatt un Root! Root un Swatt!

In’t Kiekschapp
en söte Deern:
Se sing en Leed
vun Hatt un Mord.
Un dat Gesicht warrt
to en wööst Fratz.
Weer dat in Gaza?
Orrer Hebron?

De Straat vull Mannslüüd,
Pistool in’e Hand,
de Köpp hüllt deep
in Döker.
Schrien Mord un Doot!
Uns Liever sünd Bomben!
Weer dat in Gaza?
Orrer Hebron?

Verbagen Blick un Iesen,
Rook liggt in de Luft.
Bloot överall un
Schriegen, Stöhnen.
Minschen starven.
En Bomb güng hooch.
Weer dat in Haifa?
Orrrer Jaffa?

Blitzen in’e Nacht,
Geknatter, Bumsen, Rumsen!
Füür flackert up, Bloot flütt.
Minschen starven.
Stoff bitt in de Ogen.
De israeelsche Anter!
Weer dat in Gaza?
Orrer Hebron?

Trüch wenn ik mien Blick,
hen na de Sünnenbloom.
Bloom vun Freden!
Hatt un Mord regeert de Welt
Minschen mütt seihn,
de Bloom, de blöht,
wenn ok man lütt,
in Haifa, Gaza orrer Bagdad.

Uns Kerz in’n Advent
mutt heller lüchen
as alle Füür tosamen,
uns Fredens-Sünn heller lüchen
as Hamas un Dschiad,
Sadam un El Kaida,
vun minnachten Verbreker
överall in de Welt.

Willt beden för
en Sünnenbloom-Licht
in Kabul, Bagdad, Istanbul,
Mali, Haifa, Gaza,
överall wo blinde Haat regeert!
Willt beden,
för Barm un Leev in Harten,
för FREDEN up de Eerd.

©Rudi Witzke

.

Advertisements
Veröffentlicht in Plattdeutsch

Grööne Eilands up de de Natur sükk noch in Huus föölt …

 

Grööne Eilands up de de Natur sükk noch in Huus föölt …

.

 

dree lüütji grööne Eilands – mirdenmang van een halfhaardich schooren Grootstaddtuun eenfak sükk sülven un sien eegen Wassen un Warden överloaten – sünd in de korte Tied van een halvigen Sömmer to een Paradeis worden. Wat dor oahn Todoon van Minschens Hannen mit een bääten Henlustern allens to finn’n is, dat füllt in dat een ov anner wiesed Book över Flora un Fauna woll so mennich Sieden. Mien Frünnd Werner hett mi dat annerletzd in de lüütji Plakken van sien „Grootstadd-Tuun wiest.

„Rotklee, Weißklee, Löwenzahn und Gänseblümchen“ – so worden de Planten in siene klooken Bööker benöömt – nööchten Hummeln, Immen, Botterfleegers un anner Krabbeldeerten sükk dor de Buuk vulltoschloahn. Een alltied dekkten Toafel föör allens wat dor krupt un flücht in een Rebett in dat ok Porgen un Schnirgen sükk säker föölen köänt.

8 Porgen ut de Noaber sien Waterpool gluumdem bi us Visit mit hör groode Oogen tofrää ut höör Drööchkarteer.

Sükkse Eilands schullen doch een büld mehr Minschen – wenneer see up een Stükkji Eer de Gelägenheit dorto hevvt – inrichten.

Ok Franziskus as Petris Noafolgerhier up de Eerdengrund hett dat in sien Enzyklika Laudatio si as Upförderung fastschrääven. Dör so een Doon kann jedeneen sükk an dat moie Begääven in de Natur van Haarten höögen.©ee

 .

 

 

 

.

Een Beschrieven Werner Hoffmanns van dat Lääven un Drieven in sien lüütji Grootstadd-Tuun

in Platt ümsett van Ewald Eden       ©ee

.

 

Veröffentlicht in oostfreesches Platt, Plattdeutsch

Engelsvisit …

.

 

Engelsvisit …

Vernacht wee een Engel
bi mi to Visit
he wull mi wat särgen
he keek so heel blied

sien Flöägels de blenkern
as fiinspunn’n Glöäs
ik kunn mi blods höögen
een Troan hung mi an de Nöäs

he wull mi wat bring’n
van Heiland un Fräee
ik höör heel fiin Sing’n
kunn nich van de Stäee

mien Haart dat wor licht
as de Wulken an d’ Hääven
wee so tomoal
an jachtern un schwääven

ik spöär rein niks mehr
van Olldachsbedrüüs
mien Seel stapp dör Müür’n
flooch hoch över Bargen

keek in een büld Annerlüühüüs
höör Minschen sükk targen
seech Kinner in Nod
doch as de Engel to hör keem

dor wee allens wedder good
un ik wuss bi mi
ganz deep in mi binnen
wenn an de Engel wi glöövt

deit de Fräee up d’ Eer winnen.

©ee

.

Veröffentlicht in Ikk besinn mi, Plattdeutsch

Neues von Muttern …

.

 

Neues von Muttern …

 

Vatter – haste schonn inne Zeitung gelesen

da unten wird getzt ein großen Hafen gebaut

wat saachste wo?

aach du weißt doch da wo wir mit Tant Ella

immer inne Ferien gewesen

da wo die dat viele Sand vore Tüür

und dat salzige Wasser

für Onkel Kaal sein Geschwüür

ach jaa – Vadder scheint sich zu besinnen –

uns Oma die war doch immer voll Modder

von den Schlick da voren Deich

wat ham wir da abens inne Kneipe noch immer getrunken

dat waa doch so staak – na wat waa dat doch gleich

dat waa doch son Kööm den man anstecken tat

der brannte doch so inne Kehle

un wennste gepupst hast hat dat drei Tage lang furchbar gestunken

abber keinen hat gesaacht dat ihm wat fehle

un dat alles dat jibbed nich mehr

da stehn getzt Krane und sowat herum

dat sieht aus wie damals bei uns aufe Zeche

als der Oppa seine Staublunge gekricht

da qualmt dat getzt richtich mit den Dampferverkehr

und laut is dat durch dat Lastwagengebrumm

wenn die scheppern über die Bleche

und der Umschlach ma wieder nen Weltrekord bricht

da könn’n wir getzt nich mehr in Uurlaub zu cempen

da is dat viel schlimmer als damals im Pütt

laß uns man näächst Jahr nach Polen hintrempen

vielleicht nimmt uns nach da ja ein Kohlenzuch mit.

©ee

 

Veröffentlicht in Dooges Ogenblicke, oostfreesches Platt

De Maienboom.

maypole-110309_640

 

.

De Maienboom.

In d‘ Kriemhildstroat in Oestringfeld
hebbt de Noabers sük een Maiboom sett
hevv hunnerd sehn — ik hevv hör tellt
he as de moieste lett

Van d‘ Huusfroo hen bit too’n Koptein
aal hevvt sük rööcht — un hevvt sük ploacht
dat Waark dat steit nu schier un fein
nümms noa de Aarbeid froacht

In d‘ Rundum üm dat bunte Gröön
dor sing’n see — un jachtern
ik hevv noch nie niks moiers sehn
van vöörn un ok van achtern

De Nacht löpt hen — de Mörgen schummert
de Lüü falln möö in Beäd un Kast‘
bi mennicheen de Brägen wummert
hett mit dat Denken woll sien Last

Doch Middachs — jedeneen is dor
dat Maienlucht begröten
de Köpp de sünd ok meist wäär kloar
elks Wicht de kricht ’n Sööten

Hollt man good fast an Bruk un Plääg’n
de Enkels word dat danken
well dat vergätt bi Doon un Wäägen
vergätt ok siene Schranken.

©ee

.

maypole-771283_640

Veröffentlicht in Ikk besinn mi, Plattdeutsch

Düütschland, mien Land …

brandenburger-tor-201939_640

 

Düütschland, mien Land …

 

Wenn ikk, bevöör ikk schnoabends to Bedde goa, de Dach un sien Vermelden nochmoal an mien binnerst Ooch vöörbitrekken loat, denn denk ikk foaken su in mi rin: Düütschland, Düütschland … worhen driffst Du – worhen geit dat mit Di – un kriech van mi sülven denn keen Antern. Dat is mi foaken reinwäch een Haartenslast. Wenneer ikk denn oaber, noa een poar Stünnens up de Rürch stoahn, in de Mörgenlächte in een neeän Dach rinsteuster, denn hevv ikk meist een antern up mien Froagen in de verleeden Oabendstünnen.
Düütschland dat is mien Land. Düütschland, dat is dat Land van mien Moder un Voader, van mien Omas un Opas, van mien Tanten un Unkels un Veddern un Basen – un well dor anners noch aal togehöört. Un su as ikk, su hett jedeneen Düütschen joa föör sükk ok Moder un Voader, hett Omas un Opas un aal de annern in de lange Riech van Famili un Verwandtschkupp.
Düütschland, dat is een Stükkji Eerdengrund mit Woaterkant un Hüdelbargen, mit Minschens Leevde un mit Targen, mit Moor un Heid un grööne Buschken, mit een wieden Hääven un mit foaken blods een schroared Denken. Un föör aal dat – ov dat nu good is, ov dat is leech in sien Geböören – föör aal dat kann doch dat Stükkji Eerdengrund nich as Schülligen herholln. Dat stükkji Eerdengrund quält doch keeneen van Milljonen van Deerten, su as düütsche Weetenschkuppler dat Dach föör Dach in Düütschland doon – dat Stükkji Eerdengrund bedrücht doch de Ollen nich üm hör Renten, su as düütsch Politikers dat sied alle Tieden so goalk moaken – dat Stükkji Eerdengrund stüürt doch keen Suldoatens in een Kreech un in de Dod in alle Winden, un dat blods wiel de Regeern dat föör nödich hollt un villicht anner Regeern dormit in de Mors krupt – dat Stükkji Eerdengrund drocht doch keen Schküld doaran, dat dat binner siene Grens in Politik un Weertschkupp veelstoveele Leegers un Bedreegers sükk dat good, allsto good goahn loaten köänt – dat Stükkji Eerdengrund hett dat doch nich to verantworden, dat boaben sien Grund su veele, veelstoveele aarme Familin jümmers aarmer, un to glieker Tied de Rieken un Schojakken jümmers bölkrieker warden. Dor kann dat Stükkji Eerdengrund – wat ikk as mien Land beteeken do – doch wiers niks an to.
Kiek un doarüm kann ikk mit mien Land ok nich düll sien – blods mit een heelen Riech van Minschen van boaben mien Olldach un in mien Land, dor kann ikk föör Gewalt nich good Frünnd mit weesen. © ee

 

In Hochdeutsch zu finden auch hier : https://planquadratalphablog.wordpress.com/

sowie weitere nachdenkliche Zeilen…

Veröffentlicht in Dooges Ogenblicke, oostfreesches Platt

Grööndönnerdach . . .

easter-664202_640

 

Grööndönnerdach . . .

 

 

Full mi doch annerletzt wäär so ’n Spröäk in d‘ Hand – een Fründin, de ok een büld to Paper brengt – har dat in mi antikkert. Grööndönnerdach – still Freedach – husenbusen Soaterdach – hikkenbikken Sönndach – eiertrüllern Moandach. So as dat vandoach goaelk is, un an d‘ Olljoahrsoabend all Osterkroams in d’ Geschäften to sehn is – dat kennden wi as Kinners nich. Winachen wee noch an Winachen – Ostern wee noch an Ostern – un dortüschen wee Winterstied – dat wee de heel normoale Olldach.

För us wee dat dübbeld moi – in d‘ Kaarkenbööker steit för Ostern woll wat anners schräven – man för us wee Ostertied Eiertied. Ok wenn dat in mennich Huushollen mit de Äteree noch wat schroar utseech – Ostern kunnen wi us Panspien anfräten – Panspien van toveel haartkoakt Eier. De een wat mehr – de anner wat minner. Dat har liekers nich so veel dormit to doon woveel Eier Moder un Voader tohoop brocht harn – nä, nä – dat leech mehr doran, wo figelinsch wi sülven weesen. Ostersönndach mussen wi de Eier söken. Bi kladderich Wäär wee dat nich so stuur – denn ween de Eier irgendwons in d‘ Huus verstoaken. Well denn nu nich nettemang in een Bismarcksches Schlött woahn, de kunn de joa licht utfinnich moaken. Oaber drööch Lücht un Vöörjoarsröäk in d‘ Tuun – denn wee dat foaker een heel stuur Beginnen. De Ollen wussen woll, woveel Eier see faarft un verdeelt harn – vöörkoamen is oaber nich blods eenmoal, dat see sülvst nich mehr in d‘ Kopp harn, an wekker Stään. As ikk all sächt hevv – ok wenn wi moal dat een ov anner Ei nich funnen hevvt – Panspien is dor liekers bi rutkoamen. Denn Moandachs gung dat an d‘ Eiertrüllern un Eiertikkern. Eiertikkern – dat heet, de haartkoakt Eier mit de Spitz tägenanner tikkern. Well sien Ei denn toeers tweigung, de muß dat ovgäven. Har man dat kloarbrocht in Huus een Steenei to stibitzen – un dat ok noch faarft krägen har – man – dat wee so, as wenn du vandoach föör lütt minn Doalers een Wertpapier köffst, un dat is mörgen teinmoal soveel wert. De meisten van de Noaberskinner de wussen woll, dat wi hör beschieten wullen mit us Steeneier – oaber bi de Jüngern un bi Neeinstiegers dor hett dat denn noch henhauen. Ikk kann mi nu nich bi jeder enkelte ut de Tied mit Handschlach entschüldigen – oaber särgen much ikk an disse Stää doch moal: Wat wi as Kinners so up de Padd brocht hemmen, dat wee nich blods good. Un well dat nich ut sien Kopp strääken hett – de faalt in d’ öller Kinnerdummtüüchs verstoahn ‘n een büld lichter

– glööv ikk tominnst

 © ee 

stones-253483_640

 

Veröffentlicht in oostfreesches Platt, Plattdeutsch

Ostern is.

easter-2151813_640

 

.

 

Ostern is.

 

Ostern is d’ in Minschenhusen –
Minsch deit, as wenn he glöövich is,
dorbi is hee blods an ruusen
all in Mörgens Düsternis.

Överall lett Gröön he scheeten,
as wenn d’ Natur hüm wat bedütt –
deit Troanen woll vöör d’ Krüüz vergeeten,
doch achternrüm dor wat up schitt.

Dat is hum liekers heel engoal,
wat mit Weltens Kreatur geböört –
sücht dat joa nichmoal as Schandoal,
wenn irgendwons wäär wat zerstöört.

So hevv ikk denn bi mi beschloaten –
Deerten sünd de bäter’n Minschen,
wiel see Natur Natur sien loaten –
wiel see nich löögen un nich schinschen.

© ee

.

easter-349026_640

Veröffentlicht in Dooges Ogenblicke, oostfreesches Platt, Plattdeutsch

Olldach.

postcard-1348470_640

 

Olldach.

 

Klokk half fief kreit de Hoahn
He moakt düchdich Schandoal
he nööcht us uptostoan
wenn d‘ geit aal tomoal

.
de Hööner suust van d‘ Rikk noa buten
de Koiin fangen an to bölken
an d‘ Jungvolks Koamers ballern Kluten
see mooten hen to melken

.
See kriecht hüütmörgen keen rechten Dreih
hevvt aal een dübbelt schwoaren Kopp
see ween up d‘ Baal bi Hinnerk Krey
dor gung d‘ de heele Nacht Galopp

.
Een Kööm een Beer een Danzkarree
un tüschenin noch suupen
bruken de Füüsten denn noch Klöateree
gung man ähm fiks noa buten

.
Üm dree up d‘ Soal dat Lucht utmoakt
dat word ok nödich Tied
de Strohsack hett man jüüst to foat
denn is d‘ allwäär sowiet

.

De Stünn’ns de loat sükk nich bedreegen
Klokk half fief de Hoahn de kreit
häst du ok noch so’n dikken Brägen
de Buur di glieks mit Kluten neit.

.

© ee

 

 

Veröffentlicht in oostfreesches Platt, Plattdeutsch

Klöärland Oostfreesland…

 baltic-sea-331658_1280

 

Klöärland Oostfreesland…

 

Grööne Wischen,
bruunsched Moor
un jüüst dortüschen hooge Dieken
vöör Penners Groo mit Woaters Spoar

griesgrau lüchten Schliekens Watten
Schlengen trekken sükk dordöör
foaken flüchten griese Katten
loaten achter sükk Mallör

Wattschlääschuvers sünd an fangen
Granoat un Stint un Grabbelbutt
deit ok moal een noa achtern langen
denn blods, wiel he een näämen mutt

Schoapen rüscheln dör de Reiten
in d‘ Dünenlooch an Seesietskant
man hört de Gretoas sinnich fleiten
wenn see trippeln langs de Strand

man hört de Bulgen wenn see störten
sükk över Kopp tägen Hoabens Müür
man sücht denn Seehund mit sien körten
Schnuut sükk bekieken dat Gedüür

man sücht Hoasen över d‘ Vöörland brakkern
Goosen strieken dör de Lücht
höört Mövkes up de Dalben schakkern
un spöört wu saacht de Tied verflücht.©ee

 

 

seal-205784_960_720