Veröffentlicht in Dooges Ogenblicke, oostfreesches Platt

De Maienboom.

maypole-110309_640

 

.

De Maienboom.

In d‘ Kriemhildstroat in Oestringfeld
hebbt de Noabers sük een Maiboom sett
hevv hunnerd sehn — ik hevv hör tellt
he as de moieste lett

Van d‘ Huusfroo hen bit too’n Koptein
aal hevvt sük rööcht — un hevvt sük ploacht
dat Waark dat steit nu schier un fein
nümms noa de Aarbeid froacht

In d‘ Rundum üm dat bunte Gröön
dor sing’n see — un jachtern
ik hevv noch nie niks moiers sehn
van vöörn un ok van achtern

De Nacht löpt hen — de Mörgen schummert
de Lüü falln möö in Beäd un Kast‘
bi mennicheen de Brägen wummert
hett mit dat Denken woll sien Last

Doch Middachs — jedeneen is dor
dat Maienlucht begröten
de Köpp de sünd ok meist wäär kloar
elks Wicht de kricht ’n Sööten

Hollt man good fast an Bruk un Plääg’n
de Enkels word dat danken
well dat vergätt bi Doon un Wäägen
vergätt ok siene Schranken.

©ee

.

maypole-771283_640

Veröffentlicht in Dooges Ogenblicke, oostfreesches Platt

Grööndönnerdach . . .

easter-664202_640

 

Grööndönnerdach . . .

 

 

Full mi doch annerletzt wäär so ’n Spröäk in d‘ Hand – een Fründin, de ok een büld to Paper brengt – har dat in mi antikkert. Grööndönnerdach – still Freedach – husenbusen Soaterdach – hikkenbikken Sönndach – eiertrüllern Moandach. So as dat vandoach goaelk is, un an d‘ Olljoahrsoabend all Osterkroams in d’ Geschäften to sehn is – dat kennden wi as Kinners nich. Winachen wee noch an Winachen – Ostern wee noch an Ostern – un dortüschen wee Winterstied – dat wee de heel normoale Olldach.

För us wee dat dübbeld moi – in d‘ Kaarkenbööker steit för Ostern woll wat anners schräven – man för us wee Ostertied Eiertied. Ok wenn dat in mennich Huushollen mit de Äteree noch wat schroar utseech – Ostern kunnen wi us Panspien anfräten – Panspien van toveel haartkoakt Eier. De een wat mehr – de anner wat minner. Dat har liekers nich so veel dormit to doon woveel Eier Moder un Voader tohoop brocht harn – nä, nä – dat leech mehr doran, wo figelinsch wi sülven weesen. Ostersönndach mussen wi de Eier söken. Bi kladderich Wäär wee dat nich so stuur – denn ween de Eier irgendwons in d‘ Huus verstoaken. Well denn nu nich nettemang in een Bismarcksches Schlött woahn, de kunn de joa licht utfinnich moaken. Oaber drööch Lücht un Vöörjoarsröäk in d‘ Tuun – denn wee dat foaker een heel stuur Beginnen. De Ollen wussen woll, woveel Eier see faarft un verdeelt harn – vöörkoamen is oaber nich blods eenmoal, dat see sülvst nich mehr in d‘ Kopp harn, an wekker Stään. As ikk all sächt hevv – ok wenn wi moal dat een ov anner Ei nich funnen hevvt – Panspien is dor liekers bi rutkoamen. Denn Moandachs gung dat an d‘ Eiertrüllern un Eiertikkern. Eiertikkern – dat heet, de haartkoakt Eier mit de Spitz tägenanner tikkern. Well sien Ei denn toeers tweigung, de muß dat ovgäven. Har man dat kloarbrocht in Huus een Steenei to stibitzen – un dat ok noch faarft krägen har – man – dat wee so, as wenn du vandoach föör lütt minn Doalers een Wertpapier köffst, un dat is mörgen teinmoal soveel wert. De meisten van de Noaberskinner de wussen woll, dat wi hör beschieten wullen mit us Steeneier – oaber bi de Jüngern un bi Neeinstiegers dor hett dat denn noch henhauen. Ikk kann mi nu nich bi jeder enkelte ut de Tied mit Handschlach entschüldigen – oaber särgen much ikk an disse Stää doch moal: Wat wi as Kinners so up de Padd brocht hemmen, dat wee nich blods good. Un well dat nich ut sien Kopp strääken hett – de faalt in d’ öller Kinnerdummtüüchs verstoahn ‘n een büld lichter

– glööv ikk tominnst

 © ee 

stones-253483_640

 

Veröffentlicht in Dooges Ogenblicke, oostfreesches Platt, Plattdeutsch

Olldach.

postcard-1348470_640

 

Olldach.

 

Klokk half fief kreit de Hoahn
He moakt düchdich Schandoal
he nööcht us uptostoan
wenn d‘ geit aal tomoal

.
de Hööner suust van d‘ Rikk noa buten
de Koiin fangen an to bölken
an d‘ Jungvolks Koamers ballern Kluten
see mooten hen to melken

.
See kriecht hüütmörgen keen rechten Dreih
hevvt aal een dübbelt schwoaren Kopp
see ween up d‘ Baal bi Hinnerk Krey
dor gung d‘ de heele Nacht Galopp

.
Een Kööm een Beer een Danzkarree
un tüschenin noch suupen
bruken de Füüsten denn noch Klöateree
gung man ähm fiks noa buten

.
Üm dree up d‘ Soal dat Lucht utmoakt
dat word ok nödich Tied
de Strohsack hett man jüüst to foat
denn is d‘ allwäär sowiet

.

De Stünn’ns de loat sükk nich bedreegen
Klokk half fief de Hoahn de kreit
häst du ok noch so’n dikken Brägen
de Buur di glieks mit Kluten neit.

.

© ee

 

 

Veröffentlicht in Dooges Ogenblicke, oostfreesches Platt, Plattdeutsch

Oabendleed.

 

 

Oabendleed

(Melodie: Guten Abend, gute Nacht)

 

Schluut’d de Oogen, schloapt in

schloapt in d‘ Heergott sien Sinn

lächt de Sörgen bi de Sied

schloapt in Ruh un wääst blied

 

Mörgen froo — wenn Gott will —

dreit sükk wiider dat Spill

mörgen froo — wenn Gott will —

dreit sükk wiider dat Spill

 

Schluut’d de Oogen, schloapt jo free

wenn ok hoch geit de See

föölt jo sääker un bewoahrt

wünscht jo alltied goode Foahrt

 

Mörgen froo — wenn Gott will —

dreit sükk wiider dat Spill

mörgen froo — wenn Gott will —

dreit sükk wiider dat Spill.© ee

Veröffentlicht in Dooges Ogenblicke, Plattdeutsch

Düsternis . . .

vintage-1216720_640

.

Düsternis . . .

 

Vörmörgens – in de plattdüütsch Pastor’nschnakkeree gung dat üm de Düsternis.

De Paster in d‘ Roadio proot över de biblische Finsternis. Vöör mi wussen Biller van miene Kinnertied ut de Grund. Ov de Lütten van vandoach noch weeten wat Düsternis is – so richtich balkendüster un schwaart?

Ikk glööv dat nich. Liekers, wor man hengeit – överall is Lucht. Ov up breeden, ov up schmoalen – ov up belävten, ov up eensoame Stroaten – jeder Padd hett Lucht dat de Düsternis wächschufft. De Kooplüü hevvt hör Utloagen bit in de Nachten in kolet Lucht düükt. De Hüüs kieken aal ut bunte Oogen in de Nachten – dat flimmert van Kiekkassens un van Hülpsbrägens. De Foahrtügen de vöörbi suusen schmieten witte Tung’n in de Welt.

An d’ Hääven sammelt sükk dat Lucht un stroahlt noa ünnern retuur. Düsternis – Düsternis givt dat dor, wor Minschen tohoop sünd, nich mehr.

Ikk denk foaken, de Eer kann gannich mehr schloapen – de Minschen gäävt hör keen Gelägenheit mehr, sükk uttoruhn.

Wat wee dat in mien Kinnertied doch anners.

Blossich an Stäen, an de Minschen tohoop woahnden geev dat Stroatenluchten – dat wee meist blossich een blikkern Hoot mit een hunnerd keersigen Beer. Lütji gäele Eilands weesen dat in de Düsternis.

Luchtboahnen de ut de Hüüs in de Nacht streeken, geev dat – wenn överhaupt – blods ut een Finster in elker Huus.

De Köäken wee meist de Koamer, wor de Minschen sükk uphullen. Hellerder Schloapkoamern seech man jümmers blossich, wenn de Minschen in d’ Nüst kropen.

Wi Kinners mussen jümmer froo to Bäed – wenn wi ok noch nich schloapen kunnen – Lucht moaken keem nich in Froach.

Elektrisch – wenn dat denn överhaupt all in d’ Huus wee – dat wee düür.

De gröttern van us harn denn woll mit vöäl Plesäär een Taschenlucht – foaken wee dat noch ut Kriechstieden.

Dat funzelich Lucht muß denn herhollen üm ünner d’ Böverbäed to lääsen.

Nä, nä – nich för de School – för de School kunnen wi bi Dach soveel lääsen as wi wull’n. Schmöker ween dat, de wi in us rinfräten hevvt. Gröschkesheften sää man joa woll dorto. Tom Prox, Billy Jenkins ov Zorro – der Rächer der Enterbten. Kopen kunnen de meesten de Gröschkesheften joa nich. De weesen meist all dör soveele Hannen goahn, dat dat heel stuur wee de Sieden tosoamentoholln. Dat kunn us oaber nich schüünen.

Wildwest, Krimis un anner Beläven ween wi netso achteran as de Kinners hüüt – blossich – wi mussen för de Geschichten noch wat doon – wi mussen hör lääsen.

Roadio geev dat ok woll all – man, dat wee wat för groote Lüü. Ut de Tied van vöör fiefunveertich stunn hoast in jede Huushollen noch een „Volksempfänger“ – dat Roadio för Jedermann.

Voader hull meist sien Hannen dorup. Kinner harn dor niks an to söken. Een Roadio ut de Tied noa d’ Kriech hett soveel köst, as een Mannsbild in een half Joahr verdeenen kunn.

Vertell dat vandoach moal een van de Kinners – de särgen verrafftich du tüünst.

In een poar Huushollen stunn woll noch ‘n Grammophon – ov ok all so een neemodschen Schallploatenapparoat.

Cassetten un CD’s har noch nümms in de Welt brocht -. Fernseh’n un Räkenmaschinen ween woll all in Gebruuk – oaber nich bi Privoatlüü in d’ Huushollen.

So wee dat denn schnaas vöör een poar Stünn’ns balkendüster.

Wenn dat up de Mörgen togung – Klokk veer de Tied – denn gliemen in de Hüüs de eersten Luchten up. Dat Doon reep.

Moder wee jümmer de eerste, de togaang wee.

Dat inlächt Füür in Oabend muß upröäkelt wuurn, de Teekädel upsetten, sükk sülvst een bietji waschken un antrekken. Dat leep elker Mörgen in de sülvige Riech.

Wenner de Kinners aal antrukken un wuschen ween, denn geev dat Fröstükk. Ikk kann jo särgen – dat wee noch een Fröstükk.

Melkzopp, Broadkartuffels ov Brod in heeten Rindertalich anbroaden.

Jedereen kreech dat, wat he geern – ov mennichmoal ok nich so geern – much.

Well dat vandoach höört, de kricht woll ov un to Schüddelfröst van sükkse Ätgewohnheiten.

Oaber glöövt mi – de Minschen fröher wee dat nich anners goahn, wenn see to weeten krägen harn wat vandoach komodich is.© ee

 

ewaldeden

Veröffentlicht in Dooges Ogenblicke

Noa Winachen.

assembly-1044217_640

.

 

Noa Winachen.

 

Harm Buur hett Winachen good äten
so een Dach twee dree veer of fief
nu ploacht hüm rein dat schlecht Geweeten
un Ballern in sien Ünnerliev

De Büks de knipt hüm över d’ Buk
dat Hemd geit ok nich mehr recht to
to Olschke – pakk de Reehm un luuk
sächt he to siene leeve Fro

Bi d’ Dokter sitt he nu to kloagen
dat hüm d’ nich good geid hier un dor
de meent he brukt nich lang to froagen
Harm Buur is hunnerd Pund to schwoar

Givt dat denn niks bi us Aftheker
wat mi helpt – wat mi gereut
nä sächt Dokter Knoakenbbräker
‘n tweet Morslokk wee dien eenzich Freud …

© ee

 

Veröffentlicht in Dooges Ogenblicke, Plattdeutsch

mit den Augen eines Gastes.

coffee-break-770160_640

In Wittenheim – bi Famili Bohr –
geev d‘ Koffi,Tee un Kook,
dat höögen full nu wiers nich schwoar –
un jedeneen dat düchdich schmook.

Een Kerl de gung van Disch to Disch –
lääs ut sien Book wat vöör,
dat holl de Lüü hör Geister frisch –
un sörch för roden Klöör.

So is de Dach denn flink vergoan –
in Waddward’n seegen wi us wäär,
denn steit Rolando up de Ploan –
un moakt för us Plesäär.

© ee

.

hand-302802_640

Veröffentlicht in Dooges Ogenblicke

Hinweis :

question-mark-1119853_640

.

 

Hinweis :

Es sind Seine muttersprachlichen Texte die Herr Ewald Eden
in „Lautsprache“ verfasst und sie somit auch so gesprochen und  gelesen werden sollten.

Es gibt dadurch also kein Raten wie bestimmte Wörter oder Benennungen
denn nun ausgesprochen werden.
Das Verstehen wird oftmals sehr viel leichter.

Vielen Dank für das Verständnis.

Christin

Veröffentlicht in Dooges Ogenblicke, Plattdeutsch

in de sömmerwinden.

dovetail-600908_1280

 

.

 

In den Sommerwinden.

Heb` alle Lüftchen uns
ganz sanft,
hauch Nebelspuren über Wege
verschieb im Spiel
das Bunt der Farben,
herbstfroh
wie im Leben.© Chr.v.M.

in de sömmerwinden.

hiev all dat lüchtje uns
vull sanft,
puust dooksporen ower wegen
verschuv`in dat spööl
de bunt de farf,
harvstbliede
wo in dat leven.© Chr.v.M.

 .

 

 paper-787654_1920