Veröffentlicht in oostfreesches Platt

Heimat

.

 

Heimat

Wor de Seils in d‘ Wind fluttern
wor de Buurn sünd so riek
wor de Möälns in d‘ Wind ruttern
wor man Schoap sücht an d‘ Diek

dor kanns häntich good leeven
dor is de Ruh noch in Huus
dor köänt de Haarten noch schweeven
ok in d‘ Störm sien Gebruus

wor de Kädel up d‘ Füür steit
wor de Teepott ni fäält
di dat Höögen tomöötschleit
liekers ok wat die quäält

dor word nich vöäl kauelt
dor word nich vöäl tüünt
ok wenn Olldachsgejauel
di wat anners anschüünt.

©ee

Advertisements
Veröffentlicht in oostfreesches Platt

Waarkeldach in Minschenhusen –

.

 

 

Waarkeldach in Minschenhusen …

 

Waarkeldach in Minschenhusen –
ovwoll dat düster noch in d‘ Welt
sünd de Minschen all an rusen
för Besitten un föör Good un Geld.

Su mennicheen deit gannich weeten,
wat binnerwendich an hüm fäält –
kann recht dat Lääven nich geneeten,
wiel hum de Jank up Riekdoom quält.

He gript noa jümmers grötter Deelen –
sien Bekk kummt dorbi rein ut d‘ Litt –
deit oahn Geweeten Natur verneelen
un weet, de annern doon dat mit.

©ee

.

 

 

Veröffentlicht in oostfreesches Platt

Scheinataun …

.

 

G 20 Treffen in China – ein großer Spuk…

Dor hukeln see nu in Scheinataun binanner üm uttokoakeln mit wekker Lögens see tohuus de eegen Lüü bedreegen köänt

De blengerige Hans

Wenn een nich een Kind van de Küst is, de kunn woll meen’n dat dreit sükk hier üm een jungen Kierl – wiel de Noam so figelinsch noa Pomoadichkeit un Sönndachsstoat rükkt. Dat hett dor oaber liekers överhaupts niks mit to doon. Kann woll wääsen, dat he sükk moal so givt. Beläävst een moien Sömmerdach – de Süän steit hoch in de Lächte – de Wind is inschloapen – man licht an d‘ Woaterskant to dröömen – joa denn mach dat wiers so utsehn. Koam oaber moal bi hüm up een busigen Haarst ov Vöörjoahrsdach to Visit – denn wiest he mennichmoal sien anner Kant. Denn is he foaken so gnadderich un füünsch, un schleit so groote Bulgen – as wenn he d‘ aal inschluuken will. Wenn he so richtich schmachtich tokeer geit, is hüm dat gröttste Schkipp nich to groot – un de hoochste Diek nich to hoch. He wiest de Minschen in hör Överdüürichkeit well dat särgen in d‘ Natur hett. De hier an de Küst mit een Been in d‘ Woater steit, un dor sien Brod ruthoalt, de weet dat. Froach man moal so’n ollen Fischkersmann – twee Wöör schall he di woll dorto särgen – jümmer vöörutsett, dat he an de Dach noch niks anners schnakkt hett. Doaran kanns näämich de Minschen ut Noord un Süüd utnannerhollen. Wenn een van de Küst di tein Wöör sächt hett, denn hett de südersch Minschke di in de Tied een groodet Book vull dorvan in de Ooren dreit. Dat is dat Noord – Süüdgefälle up een annern Oart. Een ov anner van jo mach nu denken, wat denkt de sükk blods. Joa, denken kann de blengerige Hans ok. Ji lachen? Woneem köänt ji mi denn anners woll verkloaren, dat he jümmer hooger sticht? He kikkt näämich geern över d‘ Diek – wiel he joa ok een Kind van de Küst is. Hett he sükk an d‘ Noord- ov Süderpool man jüüst sovöäl ansoapen, dat he över de Kant kieken kann – pakken de Minschen allwäär Stükk ov wat Grassoden boaben up d‘ Diek – hett he de wäär to foat, kummt dor noch wat drup. Ikk froach mi mennichmoal blods, well dat langer vullhollt. Ov meent villich een Schlaukopp, de blengerige Hans givt dat eens Doachs to. Dor mach ikk so särgen : Schietendiedel – he hett noch soveel Iis in d‘ Rüst – dor mooten de Dieksters all middelste Bargen boon. Eenzich Ovhülp is, dat de denkend Deerten uphollen de Welt intobööten. Dat kummt noch sowiet, denn käent de Minschen Iisbräkers blods noch as wat to drinken. Annerletzt hett all een Iisboar ut Gröönland in een kanoadsched Anzeigenbladdje sien good indroagen Wintermannel to’n Verkoop anboaden. He bruks de nich mehr – wiel sükk de Koal van dat Eiland vertrukken hett – sowiet sünd wi all …©ee

ewaldeden

Veröffentlicht in oostfreesches Platt

Een neeän Dach …

 

Een neeän Dach …

 

De Steerns de lüchten hell an d’ Hääven,
net as de Süchten in us Lääven.
See tinkeln as dien blenkernd Troanen,
wenn di dien Haartblood överlöppt –

see trüllern över Wulkens Boahnen,
wiel Dach sinnich de Dach verschlöppt.
See seilen sinnich up de Grund –
dör d’ Sünnenlucht rein tinkelbunt –

hangen sülvern an Bloaden un Takken
un drüppeln ok woll in dien Nakken.
Du spöörst, dien Blood faangt an to ruusen
un lett di dör de Doagen suusen –

du weetst dat niks di hollen kann
un geist de Dach mit Höögen an.

©ee

 

 

Veröffentlicht in Plattdeutsch

Grööne Eilands up de de Natur sükk noch in Huus föölt …

 

Grööne Eilands up de de Natur sükk noch in Huus föölt …

.

 

dree lüütji grööne Eilands – mirdenmang van een halfhaardich schooren Grootstaddtuun eenfak sükk sülven un sien eegen Wassen un Warden överloaten – sünd in de korte Tied van een halvigen Sömmer to een Paradeis worden. Wat dor oahn Todoon van Minschens Hannen mit een bääten Henlustern allens to finn’n is, dat füllt in dat een ov anner wiesed Book över Flora un Fauna woll so mennich Sieden. Mien Frünnd Werner hett mi dat annerletzd in de lüütji Plakken van sien „Grootstadd-Tuun wiest.

„Rotklee, Weißklee, Löwenzahn und Gänseblümchen“ – so worden de Planten in siene klooken Bööker benöömt – nööchten Hummeln, Immen, Botterfleegers un anner Krabbeldeerten sükk dor de Buuk vulltoschloahn. Een alltied dekkten Toafel föör allens wat dor krupt un flücht in een Rebett in dat ok Porgen un Schnirgen sükk säker föölen köänt.

8 Porgen ut de Noaber sien Waterpool gluumdem bi us Visit mit hör groode Oogen tofrää ut höör Drööchkarteer.

Sükkse Eilands schullen doch een büld mehr Minschen – wenneer see up een Stükkji Eer de Gelägenheit dorto hevvt – inrichten.

Ok Franziskus as Petris Noafolgerhier up de Eerdengrund hett dat in sien Enzyklika Laudatio si as Upförderung fastschrääven. Dör so een Doon kann jedeneen sükk an dat moie Begääven in de Natur van Haarten höögen.©ee

 .

 

 

 

.

Een Beschrieven Werner Hoffmanns van dat Lääven un Drieven in sien lüütji Grootstadd-Tuun

in Platt ümsett van Ewald Eden       ©ee

.

 

Veröffentlicht in oostfreesches Platt

Litt Düütschland an een gäälen Süük?

 

.

Litt Düütschland an een gäälen Süük?

 

Is dat Gefööl föör dat wat man nich doon, ov wenn man dat denn allmoal doan hett bäter loaten schull, bi us in Düütschland heel un dall verlüstich goahn, ov hevvt wi Düütschen dat ni nich käent?

Dat schoot mi so dör mien Sinnen, as mi dat Beliekteeken över d’ inlopen van d’ Fregatte Emden ut us Mörgenbladdje in d’ Ooch full.

De heele Manschkupp wee an Dekk anträden – un aal harn se sükk de gääle Schleuf an d’ Böst takkert – ut Soldarität mit de Kamroadens in Afghoanistan, so heet dat.

Geel is doch eelich een moien Klöär – wenner dat nich jüüst Kattschietgääl is – woarüm bruken de Düütschen dat jümmers üm wat Gräsichs dormit to beteeken?

Wenn in Düütschland een gääled Teeken irgendwons updüükt, denn weet man furrs, dor is niks Moies dorachter.

De gääle Fieftakkensteern ut de duusend Joahr Grootdüütschland ( de Ünnernäämer, de domoals de Steerns produzeert hett, de hett sükk ok wall een Lokk in d’ Mors dormit verdeent), de Gäälkrüüz-Loagers in d’ bruune Düütschland (us Ollen lustern jümmers eerst noa aal Kanten, ov ok nümms verkeerdet tohörn de, wenner see dat Word “Gelbkreuzlager” över de Tung brorgen) de gääle dree Flöägels de föör aal dat woahrschoon wat mit Dodsstroahlen to doon hett, dat gääle Aarmdook mit de dree schwaart Stippen, dat jedeneen wiest, dor kann een nich kieken – un nu een gäälen Schleuf (hier is dat sogoar een Froominsch, de dormit de Doalers in hör Kass scheppen deit) as Mootmoaker föör de Mannslüüd (Froolüü mit Scheetisens in d’ Füüsten givt dat joa middelwiel ok) de in d’ Feld sünd.

Wenn ikk seech, woföör de Faarf Gääl överall insett word, denn kann ikk mi bold nich mehr an de moie Bewennt van disse Klöär höögen. De Sünnschien, de Botterbloomen, de Sünnenblöömen, de Bottervoagels, dat Eigääl as Lääven – wat is dat tägen aal de Teekens van Dod, van Minschenverachtung, van Gefoahr un  Kreechsgedoo? Ikk kann mi nich helpen – oaber ikk seech bi aal dat veele Gääl in Düütschland bold blods noch Schwaart.©ee

Ewald Eden

Veröffentlicht in oostfreesches Platt

ganz doll.

 

.

ganz doll.

Ich hab’ geplattdeutscht mal, ganz doll.
Katt un Uul kann ikk all schnakken.
Mein Opa find’t das richtig toll –
he meent, ikk schull dat woll gau pakken.

Weil – ich hör begierig zu,
geh’ auch wohl manchem auf den Sender,
doch wenn de Öllern wat vertelln,
denn lett man mi tomeist in Ruh
und nimmt mich mit in fremde Länder.

Hör van su mennich frömmd Belääven
und stell mir vieles davon vor –
foaken fleech ikk denn dör d’ Hääven,
steh auch schon mal vorm Himmelstor.

Wenn dat denn aal üm mi wäär still –
aal kiekens in sükk sülven rin –
denn weet ikk wiers woll wat ikk will,
wiel ikk een plattdüütsch Minschke bün …

©ee

Veröffentlicht in oostfreesches Platt, Plattdeutsch

Engelsvisit …

.

 

Engelsvisit …

Vernacht wee een Engel
bi mi to Visit
he wull mi wat särgen
he keek so heel blied

sien Flöägels de blenkern
as fiinspunn’n Glöäs
ik kunn mi blods höögen
een Troan hung mi an de Nöäs

he wull mi wat bring’n
van Heiland un Fräee
ik höör heel fiin Sing’n
kunn nich van de Stäee

mien Haart dat wor licht
as de Wulken an d’ Hääven
wee so tomoal
an jachtern un schwääven

ik spöär rein niks mehr
van Olldachsbedrüüs
mien Seel stapp dör Müür’n
flooch hoch över Bargen

keek in een büld Annerlüühüüs
höör Minschen sükk targen
seech Kinner in Nod
doch as de Engel to hör keem

dor wee allens wedder good
un ik wuss bi mi
ganz deep in mi binnen
wenn an de Engel wi glöövt

deit de Fräee up d’ Eer winnen.

©ee

.

Veröffentlicht in oostfreesches Platt

Een neeän Dach …

.

 

Een neeän Dach …

De Steerns de lüchten hell an d’ Hääven,
net as de Süchten in us Lääven.
See tinkeln as dien blenkernd Troanen,
wenn di dien Haartblood överlöppt –

see trüllern över Wulkens Boahnen,
wiel Dach sinnich de Dach verschlöppt.
See seilen suutje up de Grund –
dör d’ Sünnenlucht rein tinkelbunt –

hangen sülvern an Bloaden un Takken
un drüppeln ok woll in dien Nakken.
Du spöörst, dien Blood faangt an to ruusen
un lett di dör de Doagen suusen –

du weetst dat niks di hollen kann
un geist de Dach mit Höögen an.

©ee

Veröffentlicht in Ikk besinn mi, Plattdeutsch

Neues von Muttern …

.

 

Neues von Muttern …

 

Vatter – haste schonn inne Zeitung gelesen

da unten wird getzt ein großen Hafen gebaut

wat saachste wo?

aach du weißt doch da wo wir mit Tant Ella

immer inne Ferien gewesen

da wo die dat viele Sand vore Tüür

und dat salzige Wasser

für Onkel Kaal sein Geschwüür

ach jaa – Vadder scheint sich zu besinnen –

uns Oma die war doch immer voll Modder

von den Schlick da voren Deich

wat ham wir da abens inne Kneipe noch immer getrunken

dat waa doch so staak – na wat waa dat doch gleich

dat waa doch son Kööm den man anstecken tat

der brannte doch so inne Kehle

un wennste gepupst hast hat dat drei Tage lang furchbar gestunken

abber keinen hat gesaacht dat ihm wat fehle

un dat alles dat jibbed nich mehr

da stehn getzt Krane und sowat herum

dat sieht aus wie damals bei uns aufe Zeche

als der Oppa seine Staublunge gekricht

da qualmt dat getzt richtich mit den Dampferverkehr

und laut is dat durch dat Lastwagengebrumm

wenn die scheppern über die Bleche

und der Umschlach ma wieder nen Weltrekord bricht

da könn’n wir getzt nich mehr in Uurlaub zu cempen

da is dat viel schlimmer als damals im Pütt

laß uns man näächst Jahr nach Polen hintrempen

vielleicht nimmt uns nach da ja ein Kohlenzuch mit.

©ee